موسیقی به عنوان بخشی از فرهنگ از محیط خانه و خانواده آغاز میگردد. اما در حیطه آموزش موسیقی به عنوان بخشی از علم و فرهنگ در نظر گرفته نمی شود و درنتیجه لزومی در سرمایه گذاری در این امر احساس نمیگردد و در نتیجه آموزش همگانی در این راستا ارائه نمیگردد.
در امر آموزش تفاوت عمده ای که بین دروس پایه پیش دبستانی و دبستان و درسهایی مثل موسیقی وجود دارد این است که والدین دانشی برای پیگیری تکالیف منزل ندارند. به عنوان مثال برای آموزش جمع و تفریق والدین کاملا از این موضوع آگاهی دارند و در تکالیف کودکان و یادگیری کودکان می توانند کمک کنند، اما در موارد مشابه در موسیقی اگر قرار باشد دو بخش در موسیقی در کنار هم جمع گردند و یک بخش واحدی شوند، تنها کاری که والدین می توانند در پیگیری تکالیف کودک انجام دهند این است که این قطعه خوب زده یا خوانده می شود، آیا مکث و وقفه ا ی وجود دارد و در نهایت مقایسه کردن نت به نت آهنگ. می توان گفت نه تنها در جهت هدفمان حرکت نکردیم بلکه سد راه خودمان هم شدیم.
نکته ای که والدین بایست به آن توجه کنند این است که در پیگیری و همراهی کودکانتان در دروس و مفاهیم مثل نوشتن، خواندن، ریاضی نیازی نیست که شما دانش متخصص آن امر و یا مدرس آن درس باشید. یا حتی در مهارت های پایه مثل راه رفتن، تماشای راه رفتن افرادی که در کنار کودک حضور دارند و رشد بدنی کودک برای اینکار کفایت میکند و شما می توانید با درک زمان مناسب تسهیل گر این امر باشید.
شما می توانید به همراه فرزندانتان در کلاسهای موسیقی شرکت کنید و با روند آموزشی آشنا شوید و در زمان جداگانه ای آموزشی در سطح بزرگسال و بدون هیچ هزینه ای دریافت کنید.
در واقع به این شکل همه سود برده اند. هم کودک که همراهی دارد و سرعت بیشتری رشد میکنند و هم والدین که در جریان آموزش قرار میگرند و در تعیین آینده مسیر موسیقیایی فرزندشان، با علم و آگاهی قدم بر میدارند و هم مدرس که زمانی کمتری را صرف رسیدن به هدف صرف خواهد کرد و به در بستر مناسب آموزش هایش را در نقطه ای که شایسته است ارائه میکند.